|
Tweet |
Türkiye başta olmak üzere dünyanın farklı ülkelerinde yapılan sosyolojik ve davranışsal araştırmalar, toplumda yıllardır dillendirilen “fakir daha merttir” anlayışını istatistiksel verilerle destekler nitelikte sonuçlar ortaya koydu. Yapılan değerlendirmeler, gelir düzeyi ile yardımlaşma ve paylaşma kültürü arasındaki ilişkiye dikkat çekiyor.
Araştırmalara göre, maddi imkânları sınırlı olan bireyler, sahip oldukları kısıtlı gelire rağmen daha eli açık, sözünün eri ve paylaşımcı bir tutum sergiliyor. Dar gelirli vatandaşların, sofralarını misafire açmaktan çekinmediği, zekât ve yardımı imkânları ölçüsünde kendi öz malından verdiği ve ihtiyaç sahiplerine destek olmaya çalıştığı gözlemleniyor. Uzmanlar, bu davranışın temelinde empati, dayanışma ve yokluğu bilmenin etkili olduğunu vurguluyor.
Araştırma sonuçlarında dikkat çeken bir diğer nokta ise yüksek gelir grubuna mensup bireylerin yardım ve paylaşım konusunda daha temkinli ve tutumlu davranması. Zengin kesimin yaptığı yardımların önemli bir bölümünün gösteriş, reklam ve sosyal prestij amacıyla gerçekleştirildiği, yardım faaliyetlerinin çoğu zaman kamuoyu önünde yapılmasının tercih edildiği belirtiliyor. Uzmanlar, bu durumun yardımı bir ihtiyaçtan çok itibar ve algı yönetimi aracı haline getirdiğine dikkat çekiyor.
Çeşitli ülkelerde yapılan benzer çalışmalarda da benzer sonuçlar elde edilirken, maddi gücün artmasının her zaman cömertliği beraberinde getirmediği vurgulanıyor. Aksine, zenginliğin bazı bireylerde kontrol, kaybetme korkusu ve aşırı tutumluluk gibi davranışları tetiklediği ifade ediliyor.
Sosyologlar, fakir ve dar gelirli kesimlerde görülen paylaşım kültürünün; mahalle dayanışması, komşuluk ilişkileri ve geleneksel değerlerden beslendiğini belirtirken, modern yaşamın ve bireyselleşmenin bu değerleri zayıflattığına dikkat çekiyor. Bu durumun özellikle büyük şehirlerde daha belirgin hale geldiği ifade ediliyor.
Araştırma sonuçları, toplumda sıkça kullanılan “asıl zenginlik gönüldedir” sözünü bir kez daha gündeme taşırken, maddi imkânların değil, insani değerlerin gerçek zenginliği belirlediğini ortaya koyuyor.
